DDK RAPORU MİT YASASINI ÇARPTI !

Bugün'den Adem Yavuz Arslan, DDK'nın Hrant Dink ile ilgili raporunun adeta MİT yasasına bir reddiye olduğuna dikkat çekti. Arslan, DDK raporunun 5 başlıkta 'koruma kalkanı eleştirisi' yaptığını belirtti ve o maddeleri sıraladı. İşte Arslan'ın çarpıcı analizi:

DDK'dan 'MİT düzenlemesine' reddiye

Bizim meslekte fikr-i takip önemlidir.

Gerçi son dönemlerde bu kurala pek riayet edilmiyor ama biz yine de fikrimizi takip etmeye devam edelim.

Bi Ermeni Var'ı yazdıktan sonra Hrant Dink Davası sürecini yakından takip ettim. Hatta Cumhurbaşkanı Gül'ün talimatı ile harekete geçen DDK ile ilgili gelişmeleri de bu köşede aktarmıştım. (9 Kasım ve 23 Ocak)

Bir yıldır çalışmalarını sürdüren DDK önceki gün raporunu açıkladı. Sonuç kısmı 'sansürlü' olarak web sitesine konurken rapor 'gereğinin yapılması için' Başbakanlık'a ve İstanbul Savcılığı'na gönderildi.

Önce şunu kayda geçelim.

Cumhurbaşkanı Gül gerek Yazıcıoğlu dosyasında gerekse de Dink Suikastı'nda elini taşın altına koydu.

DDK'yı 'sonuna kadar gidin' talimatıyla görevlendirdi.

Ancak mevcut rapor, -gizli kısımları bilmemekle birlikte- bu iradeyi yansıtıyor mu o şüpheli.

Şöyle ki; 649 sayfalık raporda Yazıcıoğlu olayında olduğu gibi duyunca 'vay be' dedirtecek, davanın seyrini değiştirecek bir şey göremedik.

Birçok açıdan ezber tekrarı ifadeler var.

Devletin ağır kusurlu olduğu zaten herkesin hemfikir olduğu bir konu. Tabii ki DDK'nın bunu kayda geçirmesi önemli. Ancak kamuoyunun beklediği Dink suikastına götüren süreç ve o süreçte 'husumeti üreten yapıların' deşifre edilmesiydi.

Yani DDK'dan 'tuğlayı çekmesi' bekleniyordu.

Maalesef bu olmadı.

Fakat raporun MİT tartışmalarına bakan çok ilginç bir boyutu da var. Adeta 'MİT'e reddiye yazılmış' dersek abartı olmaz.

Şöyle ki;

Malum olduğu üzere MİT yöneticilerinin ifadeye çağrılmasından sonra yapılan jet düzenleme ile MİT personelinin yargılanması doğrudan Başbakan'ın iznine bağlandı.

Oysa 2 Şubat'ta Cumhurbaşkanı Gül'ün imzaladığı DDK raporu 5 başlıkta 'koruma kalkanı eleştirisi' yapmış.

En başta DDK diyor ki (634.sf) "devlet bireyin hayatını tehlikeye atamaz."

Oysa MİT'le ilgili basına yansıyan iddialar istihbarat elemanlarının bizzat ölümlü eylemlere karıştığı yönündeydi.

Hatta bu durumun normal olduğu da söylenmişti.

DDK bu izaha temelden karşı çıkıyor.

İkinci önemli tespit ise istihbarat birimlerinin denetim mekanizmalarına açıklık getirilmesi, sivil denetime açılması gerekliliği. (sf 643) Yani 26. Madde'de yapılan dokunulmazlık zırhına açık bir eleştiri yapılıyor. Ayrıca soruşturmanın adli yargı tarafından yapılmasına vurgu var.

DDK'nın bir başka önemli tespiti de MİT'in KCK yapılanması içindeki rolünün ancak savcılık kanalıyla açığa çıkabileceği. (sf.644)

Sonuçta izin alınan makam ancak kendisine sunulan dosya oranında konuya hakim olabilir. Oysa savcılık konumu ve yetkisi itibariyle daha geniş bakabiliyor.

4. önemli tespit ise 'cinayette ihmali olan tüm kamu görevlilerinin' yargılanma kapsamına alınmasını istiyor.

5. uyarı ise işin bam teline dokunan türden.

DDK, savcılık makamının tecrübe ve güvenirliğine vurgu yaptıktan sonra "kamu görevlilerinin bazı ihmal ve diğer nitelikteki fiillerinin de doğrudan adli yargı yerlerince, ana cinayet kapsamında soruşturulmasının ve yargılanmasının zorunlu olduğu"nu söylüyor.

Bir başka ifadeyle kamu görevlileri için getirilen 86 yıllık koruma kalkanının soruşturmaları olumsuz etkilediğini belirtiyor DDK. Öneri olarak da sivil denetim ve şeffaflık vurgusu var.

DDK raporu Dink cinayetinde ezberleri bozamadı ama 'koruma zırhı'nı temelden sarstı.