MÜZAKERECİ LİBERALLERİN YANILDIĞI NOKTA?

" ‘Müzakereci’ liberallerin yolu bizi nereye götürür" diye soran Taraf Yazarı Emre Uslu, PKK'nın şiddeti tırmandırmasının arkasında liberallerin tartışmalarının olduğunu ifade etti.  

"Kürt hakları PKK ile müzakerelerin rehinesi olmamalı" diyen Uslu, PKK'nın, adalet ve hak değil, “güç” isteyen bir örgüt olduğunu içinde değişik eğilimleri barındırdığını belirtti.

Devletin artık PKK'ya güvenemeyeceğine dikkat çeken Taraf Yazarı, "Mevcut durumda müzakereci liberallerin tutumu şiddeti azaltmaz. PKK içinde inisiyatifi ele geçirmiş şahinleri daha fazla şiddet kullanmaya teşvik eder. Zira onlar bu talebi bir zayıflık emaresi olarak okuyor..." analizinde bulundu. 

Ve son bir not: "Buyurun ve gerçeği olanca çıplaklığı ile konuşalım. Öcalan ile müzakere AKP işi yokuşa sürdüğü için değil Öcalan’ın PKK’yı sınır dışına çekmeye gücü yetmediği için durmuştur"

İşte Emre Uslu'nun tespitleri:

PKK’nın şiddeti tırmandırmasının arkasında liberaller arasında içten içe bir tartışma var. Bir grup PKK’nın güvenilmez olduğunu gösterdiğini ifade ediyor diğer grup ise PKK’nın olanca çelişkisi ortadayken bunu görmezden gelip müzakerelerin devam etmesi gerektiğini söylüyor.

Bu liberallerden biri de Yasemin Çongar, şöyle diyor: “Emre Uslu’nun askerî yöntemi başat kılmayı ima eden bir yaklaşımla da değil. Artık “elinde silah tutan adamın bileğini bükmek” gibi nafile bir çaba yerine, o silahı o elden almayı denemek gerekiyor. Bu da ancak masada olur!”

Kürt hakları PKK ile müzakerelerin rehinesi olmamalı...

Esasen askerî yöntemin çalışmadığını içeriden bilen birisiyim. Tutumum şu: Kürt hakları PKK ile müzakerelerin rehinesi olmamalı. Bu evrensel hakları neden PKK ile müzakere masasının kartı konumuna indirgiyoruz? Böylece PKK’ya yeni bir meşruiyet alanı açıyoruz? Ben Kürt haklarının PKK ile yapılan müzakereler için rehine durumuna düşürülmesine itiraz ediyorum. Kürt diline özgürlük, özerk yönetim, Kürtlerin kolektif haklarının tanınması PKK’nın silahını almak için müzakere kartı olmamalı. Bunları müzakere ederek PKK’lı olmayan Kürtlerin hakkını da gasp etmiş olmuyor muyuz? Eğer devlet PKK ile müzakere edecekse o, devlet ile PKK’nın sorunudur. Kürtlerin kolektif hakları, Türklerin de daha iyi bir demokraside yaşama hakkı PKK ile müzakere masasının mezesi ve rehinesi yapılmamalı. Bu PKK’dan bağımsız olarak ivedilikle halledilmeli...

Hangi PKK ile müzakere yapacaksınız?

Müzakereci liberaller PKK’yı bir monoblok olarak görüyor. Örneğin Cengiz Çandar TESEV raporunda “Abdullah Öcalan ile PKK’nin ‘şahin kanadı’ içinde sıralanan isimler arasında ideolojik arka plan ve temel siyasi yaklaşımlar bakımından fark bulunmamaktadır. Bu durumda, üzerinde spekülasyon yapılan farklılığı, pratik eylem çizgisinde atılacak adımların niteliğinde ve zamanlamasında aramak isabetli olacaktır. Dolayısıyla, ‘dağdan iniş’ ve ‘PKK’nin silah bırakması’ doğrultusundaki çözüm girişimlerinde Abdullah Öcalan ile ‘PKK’nin şahinleri’ arasında farklılıkları öne almanın hiç isabetli olmadığı da anlaşılmalıdır” diyor.

Oysa, Çandar’ın önemsiz bulduğu “pratik eylem, atılacak adımların zamanlaması” noktasındaki farklılık bizzat toplumu iç savaşın eşiğine getirecek kadar büyük sonuçlar doğurmuş durumda. Şahin kanadın “Ortadoğu değişirken pazarlık zamanı değil” diye itiraz edip Öcalan’a gündem dayatması sonucunda bu noktaya geldik ve artık ciddi ve çok kanlı bir iç savaş olasılığından söz ediyoruz.

Artık PKK, adalet ve hak değil, “güç” isteyen bir örgüt ve içinde değişik eğilimleri barındırıyor. Karayılan BDP Meclis’e gidebilir mesajı verirken başkaları KCK birimlerine talimat verip Meclis’e gitmeyi ihanet olarak görüyor. Dolayısıyla PKK içinde bir grup barışı isterken diğer grup barışı sabote etti. O halde soru şu: Müzakere edelim de hangi PKK’yı muhatap alacağız? “AKP zayıflıyor, uluslararası desteğini kaybediyor, AKP’yi bölgeden silmeden müzakere masasına oturmamalıyız, AKP zayıfladığı için bizimle müzakere etmek istiyor” diyen Duran Kalkan, Cemil Bayık, Mustafa Karasu’yu mu yoksa “Müzakere için en uygun zaman şimdi” diyen Murat Karayılan, Abdullah Öcalan çizgisini mi? Mutlaka müzakere olmalı diyen liberaller şunu da görmeli. Şiddet isteyen şahinlerin bu tutumu dururken müzakere yapılsa bile bir sonraki aşamaya geçeceğinizin garantisi yok.

Ayrıca PKK’ya devlet neden güvensin. Devlet çok iyi biliyor ki MİT-PKK kaydını müzakereleri istemeyen kanat bir oldubittiye getirip sızdırdı. Bu konuda dış güçlerden de destek aldılar. Bu durumda kiminle ve hangi güven ortamında müzakere edilecek?

Öcalan’la müzakere sonuç doğurur mu?

Buyurun ve gerçeği olanca çıplaklığı ile konuşalım. Öcalan ile müzakere AKP işi yokuşa sürdüğü için değil Öcalan’ın PKK’yı sınır dışına çekmeye gücü yetmediği için durmuştur. PKK içindeki şahin kanat buna kesin itiraz etmiş ve Öcalan’ın da ağzını tıkamak için Öcalan ile İmralı’da görüşme yapıldığı zamanda, Silvan saldırısını gerçekleştirmiştir. Şu ortamda Öcalan’la görüşmelerin başlaması PKK’yı ateşkese ikna edip edemeyeceği bile belli değildir. Bunu Aysel Tuğluk da zımnen kabul ediyor.

Üçüncü yol mümkün...

PKK savunucularının samimiyetsizliğini ortaya koyanları “askerî yöntemi başat kılma” çabası olarak eleştirmek haklı değil. Ben üçüncü yolu öneriyorum. Bu yol Kürtler ve Türkler olarak “Benim Adıma Öldürme” kampanyasına destek verip bu kampanyayı bir toplumsal dalga haline getirerek PKK’nın sınır dışına çıkması için toplumsal baskı yaratmaktır. PKK sınır dışına çıktıktan sonra da dağdan iniş müzakerelerine başlamaktır. Ama bu müzakereler Kürt haklarını rehin tutmak pahasına yapılmamalı.

Mevcut durumda müzakereci liberallerin tutumu şiddeti azaltmaz. PKK içinde inisiyatifi ele geçirmiş şahinleri daha fazla şiddet kullanmaya teşvik eder. Zira onlar bu talebi bir zayıflık emaresi olarak okuyor...