Yargı Denetimi Seçilmişlere Müdahale mi? 21 Şubat 2012 09:43

Bir polis ya da savcının Cemaatçi olduğu nasıl anlaşılır? Herhalde, 28 Şubat'taki gibi, okudukları gazetelere bakılıyor. Bu fişleme değil mi?

Nazlı Ilıcak/ Sabah

Cemaatçi avı

Önce 13 Şubat 2012'de Hürriyet'te Şükrü Küçükşahin yazdı: "Hakan Fidan MİT Müsteşarı olunca, ziyaret ettiği önemli bir isim, ona, 'Gülen Cemaati devlette örgütleniyor' demiş. Fidan da, 'Paralel bir örgütlenmeye devlet içinde izin vermemek ana görevimiz' cevabını vermiş."

14 Şubat'ta da Vatan'da Bilal Çetin, aynı konuya temas etti: "Sorgulama krizinin öncesinde, Tayyip Erdoğan'a sunulan kritik bir dosyadan söz ediliyor. Rivayet o ki, bu dosya, bazı kritik birimlerdeki Cemaat örgütlenmesiyle ilgiliymiş..."

Bilal Çetin'e göre, hükümet, önümüzdeki haftalarda Emniyet müdürleri ile hâkim ve savcılar arasında, "Cemaatçi kadrolaşmayı" önlemek için büyük değişikliklere gidecekmiş.

Bir polis ya da savcının Cemaatçi olduğu nasıl anlaşılır? Herhalde, 28 Şubat'ta gördüğümüz gibi, okudukları gazetelere bakılıyor, görüştükleri insanlar inceleniyor. Bunun adı fişleme değil mi? Benim duyduğuma göre, Gülen'e yakın isimler bu konudaki bilgileri Erdoğan'a aktarmış. Erdoğan, böyle bir fişlemeden haberdar olmadığını onlara söylemiş. Bence de Erdoğan'ın MİT'in "Cemaatçi avına"çıktığından haberi yoktur. 28 Şubat'ın acılarını yaşayan bir siyaset adamı, fişlemeyi makûl karşılamaz. Belki de bütün bu yazılıp çizilenler dedikodudan ibaret. Bekleyip görelim.

Seçilmiş-atanmış

AK Parti İstanbul Gençlik Kongresi'ne hitaben yaptığı konuşmada, Tayyip Erdoğan'ın sarf ettiği bir cümleye takıldım: "Seçilmişleri, atanmışlara kul etmem."

Türkiye'de uzun süre yargı vesayetinden şikâyet ettik. Çünkü Anayasa Mahkemesi, siyasi partileri kapatıyor, anayasa değişikliklerini, yasak olmasına rağmen, esastan denetliyor; Danıştay "İdari işlem ve eylem niteliğinde yargı kararı verilemez" ilkesine rağmen (anayasa madde 125), yerindelik denetimi yapıyordu. Başörtüsü ve meslek liseleri konusunda Yüksek Yargı'nın tavrını hepimiz biliyoruz. Bu gibi müdahalelerde, derin devletten beslenen ideolojik bir tavır söz konusuydu. Ama son olay farklı. Netice itibariyle bir savcı, eline gelen belgelere bakarak, soruşturma başlatmak istedi. Hukukun üstünlüğüne saygı duyulan ülkelerde -ki Türkiye'nin de bu konuda iddiası vardır- yargı denetimi, "atanmışların" "seçilmişlere"müdahalesi olarak değerlendirilemez. Tayyip Erdoğan'a bir ölçüde hak veriyorum. Çünkü o bir siyasetçi. Kendi zaviyesinden baktığında, böyle bir yorum yapabilir. Ama ilim adamı sıfatını taşıyanlara ne demeli! Savcının harekete geçmesini, 27 Nisan e-muhtırasıyla kıyas edenler bile var. Bir adım daha atsalar, neredeyse Yaşar Büyükanıt'la birlikte savcı Sadrettin Sarıkaya'yı anayasal rejimi yıkma teşebbüsünden yargılayıverecekler.

Almanya örneği

Almanya Cumhurbaşkanı Christian Wulff, hakkındaki iddialar yüzünden istifa etti. Kimsenin aklına, Hannover Başsavcısı Eimterbauemer'i ne dosyadan almak geldi, ne de hakkında soruşturma başlatmak. Tabii savcı Sadrettin Sarıkaya'nın durumu biraz farklı. Çünkü bazı gizli belgeler medyaya servis edilmiş durumda. Ama insan ister istemez soruyor: "Ergenekon belgeleri söz konusu olsaydı, acaba gene benzer bir uygulamayla karşılaşılacak mıydı?"

Dönelim Almanya'ya... Wulff'un, bir işadamından usulsüz kredi aldığı, bir film yapımcısının tatil ücretini ödediği, bir gazeteciyi haberi yayınlamaması için tehdit ettiği gibi iddialar var. Wulff, ismi yıpranır diye, hemen istifa etmiş. Türkiye'de de bir gün demokrasi standardı bu seviyeye ulaşacaktır. Ama henüz, o noktadan bir hayli uzağız.